मोदी सरकारला पूर्णपणे अपयशी ठरवणे आणि भारत समस्यांनी ग्रासलेला आहे असे म्हणणे, हे राहुल गांधींच्या परदेश दौºयांमधील एक अत्यावश्यक प्राधान्य बनले आहे. न्यूयॉर्कमधील कोलंबिया विद्यापीठात विद्यार्थी आणि प्राध्यापकांना संबोधित करताना त्यांनी याला दुजोरा दिला. त्यांनी भारत आर्थिक संकटाच्या उंबरठ्यावर असल्याचे वर्णन केले. अनेक रेटिंग एजन्सींनी एकापाठोपाठ एक चालू आर्थिक वर्षासाठी भारताच्या विकासदराचा अंदाज वाढवला असतानाही त्यांनी हे विधान केले. मूडीज, एस अँड पी आणि आशियाई विकास बँकेने आर्थिक वर्ष २०२६-२७ साठी भारताच्या विकासाचा अंदाज ७ टक्क्यांपर्यंत वाढवला असताना, फिच या दुसºया रेटिंग एजन्सीने आपला अंदाज ६.४ टक्क्यांवरून ६.९ टक्क्यांपर्यंत वाढवला आहे.
त्याचप्रमाणे, आंतरराष्ट्रीय नाणेनिधीने (आयएमएफ) मोदी सरकारच्या धोरणात्मक सुधारणांची प्रशंसा करत म्हटले आहे की, भारत जागतिक ऊर्जा आणि आर्थिक धक्क्यांचा यशस्वीपणे सामना करत आहे. आयएमएफने हेही स्पष्ट केले की, देशांतर्गत मागणी, सेवा क्षेत्रातील सुधारित घडामोडी, अनुकूल लोकसंख्याशास्त्र आणि सुरू असलेल्या संरचनात्मक सुधारणांमुळे भारताची अर्थव्यवस्था मजबूत राहील. आयएमएफ आणि एडीबीसह रेटिंग एजन्सी भारतीय नाहीत, याची राहुल गांधी आणि त्यांच्या सल्लागारांना जाणीव नसेल असे नाही, पण त्यांना त्याची पर्वा नसावी. हा अत्यंत खोटारडेपणा म्हणजे देशविघातक कृत्ये आहेत. भारतात फेक नेरेटिव्ह पसरवायचा आणि बाहेर जाऊन देशाची बदनामी करायची हे अत्यंत खालच्या दर्जाचे राजकारण राहुल गांधी करत आहेत.
राहुल गांधींना मोदी सरकारवर निराधार टीका करण्याचे वेड असल्यामुळे ते तथ्यांकडे दुर्लक्ष करणे पसंत करतात. अमेरिकेच्या मध्यावधी निवडणुकीच्या निकालानंतर जेव्हा जगभरातील शेअर बाजार घसरले, तेव्हा भारतीय शेअर बाजारात तेजी आली आणि रुपयालाही काही प्रमाणात बळकटी मिळाली, या वस्तुस्थितीकडे ते जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष करतात. राहुल यांनी स्वत: शेअर बाजारात गुंतवणूक केली आहे, पण त्यांना खोटेपणाचा आधार घेण्याची सवयच लागली आहे असे दिसते.
जेव्हा एखादा नेता तथ्यांकडे कानाडोळा करतो किंवा समस्यांबद्दल अतिरंजित आणि निराधार दावे करतो, तेव्हा तो आपली विश्वासार्हता गमावतो. राहुल गांधी नेमके हेच करत आहेत आणि त्याचा परिणाम म्हणून त्यांनी कोलंबिया विद्यापीठात २०२४ च्या लोकसभा निवडणुकीच्या निकालांच्या वैधतेवरही प्रश्नचिन्ह उपस्थित केले हे हास्यास्पद आहे, कारण ४००हून अधिक जागा जिंकण्याचा दावा करणाºया भाजपला २४० जागांवर समाधान मानावे लागले, तर विरोधी पक्षाचा दर्जा मिळवण्यासाठी आतुर असलेल्या काँग्रेसने ९९ जागा जिंकल्या. याच कारणामुळे राहुल विरोधी पक्षनेते बनू शकले, पण आता ते एसआयआरवर मतचोरीचा आरोप करत गेल्या लोकसभा निवडणुकीचे निकाल फेटाळून लावत आहेत. जर त्यांचा या निकालांवर खरोखरच विश्वास नसेल, तर त्यांनी राजीनामा देणे योग्य ठरणार नाही का?
या खोटेपणाच्या आणि पोरकटपणाच्या राजकारणावर जनता विश्वास ठेवणार नाही हे तरी त्यांना समजायला हवे होते. आपल्या आईवडिलांचे प्रेमाचे किस्से जाहीर सभेत सांगून संपूर्ण देशभरात त्यांनी हशा करून घेतला आहेच. पण आता परदेशातही असा विरोधी पक्षनेता भारतात असतो? असा विचार तेथील लोक करत आहेत. एकीकडे पंतप्रधान मोदी जगभरात भारताचा नावलौकिक वाढवत आहेत, लोकप्रियता वाढवत आहेत, तर दुसरीकडे राहुल गांधी भारताची नाचक्की करत आहेत. याला काय म्हणायचे?
सातत्याने परदेशात जाऊन भारताबाबत असत्य कथन करायचे. तिथल्या परकीय शक्तींना भडकवायचे. हे प्रकार म्हणजे देशात अराजक माजवायचा त्यांचा कट आहे. हा कट सर्वसामान्य भारतीयांनी उधळून लावला पाहिजे. बांगलादेश, नेपाळ, श्रीलंकासारखी भारतात परिस्थिती आहे, असा फेक नेरेटिव्ह परदेशात पसरवण्याचे देशविघातक कृत्य राहुल गांधी करत आहेत. या विकृत मनोवृत्तीतून देशात दंगली घडवणे, अराजक माजवणे हे त्यांचे उद्दिष्ट असेल तर ते कदापि यशस्वी होणार नाही. निवडणुकीत यश येत नाही, येणार नाही. त्यामुळे घुसखोरी करून दंगली घडवून सत्तांतर घडवायचे त्यांचे विचार अत्यंत घातक आहेत.
ती नेहा बोरा, तो अभिजीत दीपकेसारख्या विघातक शक्तींना हाताशी धरून गर्दी खेचायची आणि त्या गर्दीचा फायदा उठवायचा असले सवंग प्रयोग राहुल गांधी करत आहेत. ज्या गांधी घराण्याने यापूर्वी देशाला दोन पंतप्रधान दिले आहेत, ज्याचे पणजोबा देशाचे सर्वाधिक काळ सुरुवातीला पंतप्रधान होते. जवळपास ५५ वर्षे सत्ता ज्यांच्या हातात होती त्या घराचे वारसदार असे पोरकट कसे काय वागू शकतात? देशविरोधी कारवाया कसे करू शकतात? कोणतेही विधायक काम हातात नसल्याने, कसलेही व्हीजन समोर नसल्यामुळे आणि सातत्याने येणाºया अपयशाने राहुल गांधी यांना नैराश्य आलेले आहे. या नैराश्यातून त्यांना प्राप्त झालेल्या वैफल्यावस्थेमुळे ते भरकटले आहेत. त्यांच्या या पोरकटपणाला इंडिया आघाडीतील मित्र पक्ष साथ देत आहेत. पण जर खरोखरच २०२९ला भाजपला बहुमत नाही मिळाले तर राहुल गांधींना हे मित्रपक्ष पंतप्रधान होऊ देतील का? तर याचे उत्तर नाही असेच आहे. कारण विरोधी पक्षनेता खोटारडा म्हणून सिद्ध झाल्यावर देशाची सत्ता अशा माणसाच्या हातात कोण देईल? त्यांनी आता खोटारडेपणाचे राजकारण थांबवले पाहिजे.